1ـ2ـ1ـ امپرسیونیسم:

ـ سبک هنری امپرسیونیسم انقلاب جدیدی در زمینه رنگ بوده است و خود راهگشای قرن بیستم گردید. نام این سبک از نقاشی مونه تحت عنوان دریافت طلوع خورشید مشتق شده است. هنرمندان این دوره عادت به کار در هوای آزاد را داشته اند. اشکال، اجسام همگی از خطوط آزاد بهمراه آزادی رنگ بهره برده اند. که این عمل تا آن زمان بی سابقه بوده است. آنها در کنار جنگل، برکه های ماهیگیری، روی ساحل شمالی فرانسه و یا بر مسابقات اسب دوانی و نیز در رستوران های خارج شهر، کافه ها، تئاتر و سیرک ها کار می کردند کلید کار امپرسیونیسم تاکید بر روی سایه ـ روشن، سرعت عمل، حرکت و به موقع استفاده کردن از لحظات گذرا است.

مَد و در واقع طرحهای لباس را در این دوره تاریخی از روی آثار نقاشان بزرگی نظیر سزان، مونه، سیسیلی و در آخرین سالهای این دوره در آثار برجستۀ سو را می توان بررسی کرد. (رجوع شود به تصویر 1ـ1)

طرحهای باقی ماند و از این دوره از تصویرهای بجا مانده از «گودی»1 مربوط به سال 1874 میلادی می باشد. این هنرمند بزرگ طرحهای بسیاری از لباس این زمان را در یک مجله گردهم آمده است.

طرحهایی از لباس که اغراق بسیاری در پشت لباسها دارند و نظیر لباس خانمهای این دوره در آثار تمامی نقاشان این سبک بطور واضح دیده می شود. (رجوع شود به تصویر 1ـ2)

1ـ2ـ2ـ سمبولیسم:

ـ شروع نماد گرایی بعنوان یک تغییر و جریان ادبی در فرانسه پدیدار گردید و در سراسر اروپا انتشار یافت موضوعات این هنر اهمیت روان به احساسات، خواب و تصورات بود. هنرمند در این دوره منظور خود را بدون این که آشکار بیان کند از طریق کنایه یا استعاره و با استفاده از اشیای یا حالات غیرواقعی در انسانها شرح می دهد. که بطور مشخص این حالات در نقوش مورد استفاده در روی لباسها، پارچه ها و نحوۀ شکل گیری آن می توان یافت. نقوش روی لباس حالاتی رمزی و نمادین دارند و رنگهای روشن کاربرد بیشتری یافته اند که در برخی موارد میتوان تأثیرات کارهای چاپی ژاپنی و یا تأثیراتی از سبک ادبی و یا تجربیات و اشکال هنری مصری و یونانی و جنبه های آرایشی و تزئینی آنان را بطور واضح مشاهده کرد (رجوع شود به تصویر 1ـ3)

حالتهای این سبک تأثیر بسیار زیادی روی نقاشان و بالطبع اجرای این حالتها در آثارشان بوده است که توان از الحان زن استفاده زیادی میشد، لباس این خانمها منبع دیگری برای بررسی لباسهای این سبک هنری است. (رجوع شود به تصویر 1ـ4)

1ـ2ـ3ـ سبک تزئینی گیاهی و سبک جوانی:

دوران هنری سمبولیسم تا حدود 1900 میلادی ادامه یافت در این زمان هنرهای تزئینی در حدود 1890ـ 1910 م به ازای برخی از جریانات هنری در حدود 10 سال جریان مستمر داشت. در این دوران هنرمندان با ترکیب سه شیوه تمامی فرضیات قبلی را ترکیب کردند و به یکدیگر نزدیک شوند شاید بهمین دلیل هدف اصلی سبک تزئینی قرن نوزدهم در ابتدا یکسان سازی هنرهای زیبا بود تا یک کار ترکیبی هنرهای زیبا و صنایع دستی را بصورت شاهکار هنر جمعی تولید کنند. گام اول این مسیر در انگلستان مبتنی بر تغییرات روزانه در هنرهای دستی زمینه اعتراضی را پدید آورد و بدین طریق تصویر یک شیوه زندگی سرشار از ملاحظات زیبایی شناسی متولد گردید.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   مد چیست؟

در لباس، تاکید بر یک ترکیب، اصول تصور همراه با آرایش و تزئین پدید آمد. طراحان با استفاده از هنرهای خاص تزئیناتی، حرکات موزون و پر پیچ و تاب را روی پارچه بعمل آوردند که البته همراه آنها نقوشی اسلیمی ترکیباتی بدیع را ایجاد کرده است. (رجوع شود به تصویر 1ـ5)

1ـ2ـ4ـ فوویسم:

گروه هنرمندان فرانسوی که در سال 1905 م معروف به فووها و وحشیان شدند و مکتب هنری فوویسم را پایه گذاری کردند. نام فوو بعنوان بدویت رام نشده مشتق شده و از هنرمندان گروه اول که در سال 1905 تشکیل یافته بود اتلاق گردید انجمن آنها فقط به صورت تک رو بود که با زیبایی شناسی سازگاری نداشت با این وجود آنها فقط یک قصد مشترک داشتند که به ثبات حتمی یک سبک منتهی می گردید. عکس العمل فوویست ها بر ضد همه چیز خلاصه میشد و یک الگوی برخواسته از زندگی بود.

در این دوره کارهای تداخل یافته با لباس بیشتر مربوط به لباسهای طراحی شده برای تأثر می باشد از هنرمندان برجسته این دوره «اِرته»1 می توان یاد کرد آثار این هنرمند گویای تمامی مطالب مربوط به مدل لباسهای این دوره می باشد. (رجوع شود به تصویر 1ـ6)

1ـ2ـ5ـ کوبیسم:

گروهی از هنرمندان در سال 1907 کوبیسم را آغاز کردند که عمیقاً بر پیشرفت هنر مدرن اروپا تأثیر به سزایی گذارد. دغدغه اصلی آنها تلاش برای راه حلی رسمی بر روی یک مجموعه ای از موضوعات تصویری در یک فضا بود. این گرایش در فرانسه منجر به پیشرفت های پیکاسو و براک گردید. دو هنرمند بزرگی که بیشترین تصویر سازی را از زنان و پوشش آنها به دست امروزه سپردند. در این دوره از پدیدۀ مهمتری به نام کلاژ می توان نام برد یک عمل چسباندن با مواد، قطعات روزنامه، پارچه، کاغذدیواری که با ترکیب رنگ ادغام گردید. تکنیک مهمی که امروزه در تصویرگری مقدار زیادی از طراحان لباس مشهود است. پیدایش کوبیسم توسط براک و پیکاسو یک زبان تصویری را پدید آورد و کمابیش همه جریان های بعدی قرن بیستم را پایه گذاری کرد. (رجوع شود به تصویر 1ـ7)

در این دهه لباس عنوان دورۀ ادواردین را به خود گرفت که کارشناسان از آن به نام دورۀ زیبایی یاد کرده اند. این سبک که خدمات بسیاری برای طراحان امروزه نیز داشته است در زمان خود اوج زیبایی در طرح برای لباسهای افراد ثروتمند و یا اشراف زادگان بوده است. طراحان پارچه نیز به نوبه خود بهره بسیاری از این دوره برده اند که به روشنی آثارشان را روی پارچه های امروزی می توان مشاهده نمود.

 

 

 

 

دسته‌ها: لباس بچگانه